1 MEI
Wie kent ze niet , die prachtige kleine witte bloemetjes……. Mijn schoonmoeder had ze vroeger in de tuin en tijdens de bloei had ik er altijd een paar op de ‘salontafel’, zomaar in een borrelglaasje … zo schattig…..Dat ze in Frankrijk een betekenis hadden, daar had ik toen nog geen flauw idee van. Ik vond ze gewoon leuk.Toen, vele jaren later, waren we ergens in het Loiredal kastelen aan t bekijken. Daar heb je wel even tijd voor nodig, want die zijn er heel veel, maar ach die tijd hadden we dat jaar voor t eerst. Geen terugreisdatum en we vonden het heerlijk zo lang in Frankrijk te kunnen zijn. We waren steeds net wat langer op een camping en kregen wat meer contact met bv de beheerder, Emily heette ze, haar eerste seizoen als campingbeheerder. Wij waren haar eerste gasten. Wat een enthousiasme had deze jongedame. Ze vond het heerlijk gasten te hebben, want het was nog maar april en de camping leeg.Maar we kregen een buurvrouw, een oudere Franse dame. Ze was alleen en knoopte al snel een praatje aan. Ze kwam ergens uit het zuiden en was met haar caravannetje naar het noorden gekomen omdat haar zus daar woonde. De zus was ziek en opgenomen in het ziekenhuis. En op deze manier kon ze haar dagelijks bezoeken.Maar toen kwam 1 mei. En er klopte iemand op ons deurtje. De buuf !Met wat takjes Lelietjes der Dalen. En natuurlijk met een volledige uitleg in het Frans die ik nog niet voor de helft begreep, maar met wat gebarentaal en de lieve uitstraling van haar kant begreep ik het wel. Dat moest een positieve betekenis hebben. En een lief gebaar vond ik het ook.Want deze bloemetjes geef je iemand die je aardig vindt.Het lelietje der dalen staat voor liefde en geluk. Je geeft het ook om voorspoed te wensen.Deze traditie is er overigens als sinds 1561, dus tel maar uit hoe lang dat al is……